จอมยุทธ์

 กิ่งก้าน  สาขา

 ดอกหญ้า(คา)

แสงและเงา (แสงและเรา)

เป็ดยักษ์

เรือสีเหลือง

 เรือสีเหลือง 2

การถ่ายภาพนั้น  ยากที่จะมีอะไรเป็นอย่างใจ
คุณต้องพึ่งลม  พึ่งฟ้า  พึ่งสถานการณ์  พึ่งธรรมชาติ  พึ่งคน
คุณอยากถ่ายภาพชีวิต  คุณก็ต้องเดินไปตามหาชีวิต
ไม่ใช่เพียงนั่งนึกแล้วภาพจะปรากฏลงบนฟิล์มได้
คุณอยากถ่ายภาพอาทิตย์อัสดงคุณต้องรอจนถึงยามเย็น
คุณอยากถ่ายภาพอาทิตย์ขึ้น  คุณต้องรอเช้าวันต่อไป
ปรากฏการณ์ประทับใจที่คุณเดินตามท้องถนนแล้วพบเห็น ก็ไม่ได้เกิดขึ้นโดยง่าย
จะว่าอาศัยความบังเอิญหรือจะเป็นเพราะความมองโลกในแง่มุมต่างไป ของคุณก็ได้

การถ่ายภาพคุณต้องอาศัยจินตนาการมากมาย
คุณต้องเข้าใจชีวิตบ้าง  เพื่อที่จะสามารถมองสิ่งที่ซ่อนและสะท้อนออกมาจากสรรพวัตถุ  สรรพเรื่องราว
คุณต้องใส่ใจทุกสเกลในพื้นที่ ๆ คุณก้าวเดิน  ไม่ว่าจะเป็นตึกรามบ้านช่อง  ผู้คน  ทางเดิน  มุมตึก  ต้นไม้เล็ก ๆลูกแมวใต้โต๊ะหิน  แสงที่ลอดออกมาจากสังกะสีเก่า ๆ  ก้นบุหรี่ที่ยังไม่ดับ  รถพัง ๆ ที่ปลูกสะระแหน่ ฯลฯ
จะว่าไปคุณต้องเป็นคนที่ซ่อกแซ่กเก่ง

ผมเลยคิดว่าการถ่ายภาพให้อะไรกับคนหลายอย่าง
ให้คนอดทน  ให้คนใส่ใจคน  ให้คนใส่ใจโลก
ให้คนเข้าหาธรรมชาติ  ให้คนเห็นสัจธรรม
ให้คนได้หยุดนิ่ง  มอง  คิด 
เมื่อคนถ่ายภาพในสิ่งที่แย่ ๆ คนจะได้รู้ว่ามีสิ่งแย่ ๆ เหล่านี้ในโลก
เมื่อคนถ่ายภาพสิ่งที่สวยงาม  คนจะได้รู้ว่ายังมีสิ่งสวยงามในโลก
คนจึงได้ตระหนัก  ว่าคนควรรักษาสิ่งใด และกำจัดสิ่งใดให้พ้นไป

ผมว่าความรู้เรื่องเทคนิคต่าง ๆ เป็นเรื่องเล็กน้อย
เมื่อเทียบกับจิตวิญญาณ และอุดมการณ์ในการที่คุณคิดจะถ่ายภาพ
ถ้าคุณรักการถ่ายภาพ  คุณก็ควรหยิบกล้องขึ้นมาแล้วเริ่มถ่าย
ภาพของคุณอาจจะไม่มีวันได้ไปแปะอยู่ในแกลลอรี่ที่ใด
แต่อย่างน้อยมันก็ได้แปะไว้ที่ข้างฝาบ้านคุณ...